Naslovna stranaDetoxLand Pionir - Medeno Srce
Danas je 18.10.2017. Sreda
NAJČITANIJE
     
    NAJNOVIJI BROJ
     
    Godina I, Broj 16
      16. jun 2017.


     
    2_4.jpg
     

     

     

     
     
     
     
    Ljudi
    Kako je Slovak Pavle Kaplan postao paroh Pravoslavne crkve u Segedinu?
    Sa harmonikom među Srbe
    07.02.2017.

    Još kao dečak zavoleo je Srbe, a vladika budimski Danilo 1990. godine dao je blagoslov Kaplanu da upiše i završi Bogoslovski fakultet u Beogradu. Sada je Pavle starešina crkve Svetog Nikole u Segedinu. Svira harmoniku za svoju dušu i parohijane.

    Ne zovu uzalud Segedin „grad sunca“. Početak februara je, a Sunce kao da ne žali svoju snagu da zagreje raskošne trgove ovog mađarskog grada. Tu smo ispred gvozdenih vrata parohijskog doma Srpske pravoslavne crkve u Segedinu. Na vratima doma, dočekuje nas Pavle Kaplan, mladi prota, koji sa dugom kosom, oštrim brcima i neobičnom bradom, više liči na francuske musketare nego na protu. U unutrašnjosti parohijskog doma sve je na svom mestu, lepo sređen dnevni boravak koji još miriše na tamjan i voštane sveće, ostale od Božića i slava.

    4957_1.jpg
    Prota Pavle Kaplan: u Srpskoj crkvi sam naučio da sviram kola

    - Srba sve manje ima u Mađarskoj, više umiru nego se rađaju. Po popisu ima ih 1.100 a prema parohijskoj evidenciji u crkvu, na krštenja i venčanja dolazi tek njih stotinak. Od kada sam pre desetak godina preuzeo parohiju, imao sam 22 krštenja, sedam venčanja i četiri opela. Najverovatnije da se među Srbe po popisu vode i Albanci koji ovde žive a imaju srpske pasoše - priča prota Pavle na odličnom srpskom jeziku, sa blagim prizvukom mađarsko

    4957_3.jpgProta Pavle Kaplan, rođen je 1971. godine u mađarskoj porodici Kaplan, od oca Pavla, slovačkog porekla, i majke Margite, Mađarice, ali je, veli, sa 5 godina poželeo da bude Srbin.

    - Rođen sam u Budimpešti, i odrastao u mešovitoj porodici u srpskom okruženju. Od malih nogu išao sam kod tetke i tetka Terezije i Zdravka Bogdana u Pomaz na srpsku slavu. Slavili smo Markovdan i Đurđevdan, pa sam ja u Pomazu učio srpske pesme i srpske reči, najčešće pozdrave i zahvale. Kada sam u dvanaestoj godini počeo da učim da sviram harmoniku, kao član podmlatka srpskog folklora u Budimpešti, naučio sam u srpskoj crkvi da sviram kola. Toliko sam kroz kola i pesme, a i druženje sa vršnjacima u Pomazu zavoleo Srbe da sam poželeo da postanem pravoslavac - priča prota Pavle.

    Pavle Kaplan imao je samo 16 godina kada ga je u Sabornoj crkvi u Sentandreji krstio prota Voja. U međuvremenu, završio je srednju medicinsku školu i radio kao instrumentar u operacionoj sali bolnice „Užoki“ u Budimpešti. Početkom devedesetih, kada je počeo raspad SFRJ, Pavle je poželeo da studira Bogosloviju.

    - Želja da budem srpski pravoslavni pop rađala se u meni godinama, lagano, onako kako su se širile moje simpatije prema Srbima i moje znanje o Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Srbi su me prihvatili kao najrođenijeg. Nikada me nisu pitali ko sam, odakle sam, to ovde u Segedinu nije običaj. Srbi bi mi, kada bih došao u njihovu crkvu ili na slavu, govorili: „Tu si, gde si, naš si!“ - smeje se prota Pavle dok se seća tih trenutaka.

    U teško vreme po Srbiju i Srbe u Mađarskoj, ovaj mladić slovačko - mađarskog porekla, zatražio je blagoslov od vladike budimskog Danila da upiše Bogoslovski fakultet u Beogradu. Studirao je od 1990. do 1996. godine.

    - U početku, među studentima beogradske Bogolslovije bio sam atrakcija, kao Mađar koji je postao Srbin, sve dok nije došao izvesni Džon iz Mozambika izražene crne kože, koji je stalno govorio „ mi Srbi, mi Srbi“, - kroz smeh se seća tih dana prota Pavle Kaplan. Posle studija postao sam vladikin đakon u srpskoj crkvi u selu Lovra, a tek 1997. godine sam o Božiću rukopoložen za jereja u Segedinu.

    4957_2.jpg

    Otac Pavle je dugogodišnji rukovodilac kampa Eparhije budimske koji se održava uvek u drugom mestu u Mađarskoj, u kojima decu uči srpski i mađarski jezik.

    - Danas kao prota u Crkvi Svetog Nikole u Segedinu brinem o napretku parohije i hrama. U novu 2017. godinu ulazimo sa velikim nadom da će naši parohijani i prijatelji da daruju ovoj svetinji dva nova zvona. Naime, naš hram devet decenija nije imao zvono. Sada ima samo jedno, a naše želja je da se sa tri zvona na crkvi daleko i bolje čujemo - kaže prota Pavle Kaplan.

    Ovaj pravoslavni hram imao je na zvoniku pet zvona, ali su ona stradala u velikom požaru 1825. godine. Srpska zajednica uspela je tada da na zvonik vrati četiri zvona, ali ih je 1916. godine država oduzela zbog potreba mađarske vojske u Prvom svetskom ratu. Od ovih zvona, pretapanjem pravljeni su topovi za vojsku. Što je još interesantnije, još i danas u crkvenoj dokumentaciji postoji državna potvrda da je za četiri crkvena zvona Mađarska tada platila crkvi 10 pfeninga,što ni tada nije vredelo gotovo ništa.

    -Punih 90 godina nije se čulo zvono s pravoslavne crkve u Segedinu, - priča protonamesnik ovog hrama Pavle Kaplan. Uz velike napore 2006. godine, postavljeno je na crkvi prvo zvono, teško 115 kilograma. Od 1,5 milon forinti za izlivanje zvona, milion je dao grad Segedin. Naša želja je sada da postavimo i drugo zvono, a ono bi zbog tonske harmonije trebalo da je teško najmanje 200 kilograma. Polovinu novaca za izlivanje već smo prikupili.

    Troje dece

    Prota Pavle Kaplan se kao Srbin pravoslavac oženio Mađaricom Tineom iz Erdelja, poreklom iz rumunske Transilvanije. Krštena je i dobila je pravoslavno ime Mirjana. Prota i protinica imaju troje dece sa biblijskim imenima Mirjana, Sofija i Lazar, koji dobro govore srpski.

    M. Mitrić

    Cenovnik Subotičkih Novina

    Apoteka Subotica

    4_22.jpg

    Kuća zdravlja

    4_20.jpg

    Zoo Palić

    NorDent

    Suboticagas

    Vojput

    Dom zdravlja